ด้วยรักและพังทลาย

ด้วยรักและพังทลาย

โยชิซาวะ คุรุมิ คือประธานนักเรียนคนเก่ง แต่เบื้องหลังหน้ากากนักเรียนดีเด่น กลับเต็มไปด้วยความเครียดและซากปรักหักพังของอิสระอันเกิดจากเลี้ยงดูของแม่ผู้เข้มงวด อยู่มาวันหนึ่ง อาจารย์ไหว้วานให้เธอไปเกลี้ยกล่อมนาโออิ เพื่อนร่วมชั้นที่ขาดเรียนเป็นประจำให้มาเข้าเรียน แต่นาโออิเกลียดคำพูดที่ดูปลอมเปลือกของโยชิซาวะสุดใจ แถมยังใช้ ‘คลิปแอบถ่าย’ ตอนโยชิซาวะกำลังขโมยของมาแบล็กเมลกันอีก…และโชคชะตาอันโหดร้ายก็นำพาเหล่าเด็กสาวผู้แตกสลายมาพบกัน

ชิโมดะ โคโคโระ เพื่อนสมัยเด็กของโยชิซาวะได้รับ ‘คลิปแอบถ่าย’ ตอนโยชิซาวะกำลังขโมยของมาจากนาโออิโคโคโระหวั่นใจว่าโยชิซาวะอาจ ‘ถูกข่มขู่’ ให้ทำอย่างนั้นเธอจึงรีบไปบอกแม่ของโยชิซาวะให้รับรู้ทว่านั่นยิ่งทำให้โซ่ตรวนที่ผู้เป็นแม่ล่ามลูกสาวไว้ทวีความแน่นหนาขึ้นจนโยชิซาวะต้องหยุดเรียนไประยะหนึ่งและในตอนที่โคโคโระกำลังจะไปเยี่ยมโยชิซาวะที่บ้านนาโออิก็ได้ฝากให้เธอเอาจดหมายฉบับหนึ่งไปให้โยชิซาวะด้วย… โชคชะตาอันบิดเบี้ยวจะนำพาชีวิตของเหล่าเด็กสาวไปทิศทางไหนต่อกัน

โยชิซาวะสารภาพต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นว่าตัวเองเป็นคนสลักคำหยาบลงบนโต๊ะและพังรูปหมู่ของห้องก่อนจะออกจากโรงเรียนไปพร้อมกับนาโออิทั้งคู่โดดพิธีปิดภาคเรียนและนัดว่าจะไป ‘เดตตอนกลางคืน’ กันส่วนโคโคโระที่ช็อกอย่างรุนแรงหลังได้รู้ความจริงก็พยายามติดต่อโยชิซาวะหลายต่อหลายครั้งทว่าก็ไร้การตอบกลับ… ความสัมพันธ์ของเหล่าเด็กสาวผู้แตกสลายจะเป็นอย่างไรต่อไป…

“เราเลิกกันเถอะ” โยชิซาวะบอกเลิกโคโคโระเมื่อรู้ว่าเธอไปยืมกุญแจจากแม่ของตนและเข้าบ้านมาโดยพลการ แต่โคโคโระกลับไม่ยินยอม ซ้ำยังรุกไล่อย่างรุนแรงและบอกว่า “จะยอมทำทุกอย่าง” เพื่อให้ได้อยู่ด้วยกัน เมื่อโดนไล่ต้อนจนจนมุม โยชิซาวะก็รีบโทร.หานาโออิ ทว่าเสียงที่ได้ยินกลับเป็นเสียงของผู้หญิงที่เธอไม่รู้จัก บอกว่าตัวเองชื่อคุโด… ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ครอบครัว และคนรักของเหล่าเด็กสาวชักยุ่งเหยิงมากขึ้นทุกที

ปิดเทอมฤดูร้อนสิ้นสุดลง หลังเปิดเทอม เพื่อนร่วมชั้นต่างเว้นระยะห่างกับโยชิซาวะแต่นั่นกลับทำให้เธอรู้สึกสบายใจยิ่งกว่าเมื่อก่อน ในใจคิดเพียงว่าแค่ทนเรียนไปจนจบการศึกษาก็จะได้ย้ายไปอยู่ด้วยกันกับนาโออิแล้ว… แต่ในตอนนั้นเอง คุโดก็ย้ายโรงเรียนมาอยู่ห้องเดียวกัน แถมยังพยายามดึงโยชิซาวะให้กลับมาเข้ากลุ่มกับเพื่อนร่วมชั้นอีก… ชีวิตในรั้วโรงเรียนของพวกเธอจะเป็นอย่างไรต่อไป