จันทร์เร้นในคืนฝนพรำ

จันทร์เร้นในคืนฝนพรำ

ในคืนหนึ่งที่สายฝนพรำ “ซากิ” ได้พบกับเด็กสาวคนหนึ่งโดยบังเอิญ เธอคือ “คานอน” เพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ซึ่งเป็นผู้บกพร่องทางการได้ยิน
แม้คานอนจะบอกว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือใดๆ แต่ความจริงเธอกำลังแบกรับบาดแผลจากการโดนคนรอบข้างติดสินในสิ่งที่มองไม่เห็นด้วยตา ซากิจึงพยายามทำความเข้าใจและทำให้คานอนทลายกำแพงในใจทีละน้อย…

“คานอน” เป็นเด็กสาวผู้บกพร่องทางการได้ยิน เธอได้รับการช่วยเหลือจาก “ซากิ” ที่นั่งข้างกัน และค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับเพื่อนในห้อง แม้จะใช้เวลาร่วมกัน แต่ก็ยังมีเรื่องที่ไม่เข้าใจในตัวคานอนอีกมาก
ด้วยเหตุวุ่นวายบางอย่าง ทำให้ซากิได้เผชิญหน้ากับความกลัดกลุ้มและเรื่องราวในอดีตของคานอน ในตอนนั้นเอง “ความรู้สึกบางอย่าง” ของซากิก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา…

“ซากิ” เริ่มหลงใหลในตัว “คานอน” เพื่อนร่วมชั้นผู้ซึ่งบกพร่องทางการได้ยิน ด้วยเหตุบางอย่าง ทำให้คานอนต้องไปนอนค้างที่บ้านซากิ และเริ่มพูดคุยถึงอนาคตกัน
คานอนที่อยากออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียว กับซากิที่พยายามอดกลั้นความรู้สึกเกินเลยในครั้งนี้ไว้ปลายทางของความสับสนและความคิดที่สวนทางกันจะลงเอยเช่นไร

คานอน ได้รับการมอบหมายจากที่ปรึกษาชมรมวรรณกรรมว่าให้เขียนเรื่องสั้นประกวดในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ในขณะเดียวกันในชั้นเรียนก็เริ่มเตรียมตัวกับการประกวดร้องเพลงประสานเสียง ซากิที่เรียนเปียโนได้รับหน้าที่ในการเลือกเพลงและบรรเลงเพลงที่ใช้ในการแข่งขัน บททดสอบใหม่ๆ ที่เหล่าเด็กสาวต้องก้าวข้าม ปมความขัดแย้งในอดีตที่เริ่มคลี่คลายและขมวดเข้าหากัน

คานอนตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งร้องเพลงประสานเสียง ในฐานะวาทยกรร่วมกับซากิที่รับหน้าที่บรรเลงเปียโนจึงจะยากลำบาก แต่ก็มุ่งมั่นอยากทำให้ลุล่วงในขณะที่คานอนเริ่มรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวเองระหว่างใช้เวลาแต่ละวันกับซากิ ก็บังเอิญได้พบกับโทมิตะที่พักการเรียนไปในสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน

ปิดเทอมฤดูร้อนที่ได้ใช้เวลากับคานอนใกล้จะจบลงเมื่อเห็นประกาศเกี่ยวกับเทศกาลฤดูร้อนซากิจึงเอ่ยปากชวนคานอนที่ไม่ถูกกับที่มืดและคนพลุกพล่านมาชมดอกไม้ไฟจากระเบียงบ้านของตัวเอง คานอนที่รู้สึกว่าซากิคอยเอาใจใส่เธออยู่เสมอจึงเอ่ยออกมาขณะชมดอกไม้ไฟ “ฉันเองก็อยากตอบแทนซากิบ้างเหมือนกัน” เมื่อได้ยินแบบนั้น ซากิก็ตัดสินใจทำบางสิ่งลงไป…

นับตั้งแต่กลายเป็นผู้บกพร่องทางการได้ยินคานอนก็สัมผัสได้ว่าน้องสาวอย่างรินนะ ต้องคอยอดกลั้นความรู้สึกหลายอย่างเอาไว้เจ้าตัวจึงดีใจมาก ที่รินเนะเลือกจะพานักเรียนใหม่อย่างคุณจิยามะมาเที่ยวบ้าน นอกจากนั้นงานวัฒนธรรมก็เริ่มใกล้เข้ามาแม้การตระเตรียมคาเฟ่และการซ้อมแข่งประกวดร้องเพลงประสานเสียงจะผ่านไปอย่างราบรื่น ทว่าซากิกลับเริ่มรู้สึกว่าคานอนดูแปลกไปและเมื่อได้อยู่กันตามลำพังคานอนก็ได้เผยความกังวลใจของต้นออกมา…